Hoe het begon

19 november 2018

Van obstipatie…

In 2010 had ik obstipatie en wat bloed bij de ontlasting. De huisarts stuurde mij door naar de specialist waar een scopie werd gedaan van het begin van de dikke darm. Er werd een proctitis geconstateerd, een ontsteking van het eind van de dikke darm, waarvoor ik zetpillen kreeg. Die hielpen goed. Ik mocht daarom al snel weer gaan afbouwen en gewoon op vakantie naar Maleisië, zoals was gepland.

…naar diarree

De laatste van de vier weken dat ik daar was, kreeg ik diarree. We waren in een vreemd land dus dat dat door het andere eten kwam vond ik geen gekke gedachte. Ik had altijd al een beetje gevoelige darmen en snel buikpijn. Iedere keer na het eten moest ik met hoge nood naar de wc, maar met wat tabletten tegen de diarree hield ik het vol. Maar eenmaal thuis werd ik binnen een week heel ziek: ik was misselijk en had veel diarree. Na onderzoek bleek ik een salmonella-infectie te hebben waarvoor ik een antibioticum kreeg. Ik had dus toch iets verkeerds gegeten. De infectie verdween, maar de diarree bleef en er kwam nu ook bloedverlies bij dat steeds erger werd. Ik moest steeds vaker rennen naar de wc. Tijdens een dag onderzoeken bleek dat ik colitis ulcerosa had, maar toen waren we al wel vier weken verder.

Informatieboekje

Ik kreeg een informatieboekje mee. Wat erin stond was heel herkenbaar, maar ik stond er eigenlijk niet echt bij stil dat de diagnose colitis ulcerosa was gesteld. Ik kende ook niemand met colitis en had dus geen vergelijkingsmateriaal. Ik wilde vooral weten wat ik ertegen kon doen en zo snel mogelijk verder met mijn leven. Het zou vast wel weer goed komen.

Naar het ziekenhuis

Er werd gestart met prednisontabletten en kleine medicijnklysma’s maar dat hielp helemaal niets. Tegen al mijn verwachtingen in ging het dus steeds slechter. De klachten werden heviger, waardoor er uiteindelijk werd besloten me toch op te nemen in het ziekenhuis. De ingeplande coloscopie zou nog een paar dagen op zich laten wachten. Intussen werd overgegaan op het geven van prednison via het infuus. Dat werkte. Na tien dagen ging het hierdoor gelukkig al weer een stuk beter. Met behulp van onderhoudsmedicatie verdwenen de klachten in de loop van de tijd. Ik verliet het ziekenhuis en kon eindelijk weer door met mijn leven. Het is twee jaar goed gegaan. Tot het najaar van 2012.

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.