Diagnose

9 oktober 2018

In de zomer van 2017 zag ik bloed bij mijn ontlasting. Verder was die normaal waardoor ik niet meteen erg ongerust was. Maar toen ik ook aften in mijn mond kreeg en deze bleven terugkomen, ben ik eens gaan googelen. Ik las dat de combinatie buikpijn en aften reden was om wel naar de dokter te gaan. De huisarts noemde tijdens dat consult de ziekte van Crohn, maar ze wilde het toch nog even afwachten. Misschien was het een ontsteking die weer overging? Er gingen weer een paar weken voorbij. Het ging niet beter maar ook niet slechter, tot de enorme buikpijnaanval, eind juli, waarmee ik zelfs naar de Eerste Hulp ben geweest. Gelukkig zakte het binnen een paar uur weer af, maar voor de huisarts was het een reden mij door te sturen naar de MDL-arts.

Uitstel van de coloscopie

Samen met mijn ouders heb ik alles met de specialist doorgesproken. Ook zij dacht aan de ziekte van Crohn – de ontstekingswaarden waren ook iets verhoogd – maar om het zeker te weten wilde ze een darmonderzoek doen. Dat wilde ik toen nog niet. Zo veel last had ik er nou ook weer niet van. Ik had soms obstipatie en dacht dat ik daardoor misschien af en toe wat bloed verloor. Met een zalfje tegen de pijn die ik vooral rond de anus voelde tijdens de stoelgang, ging ik weer naar huis.

Half september 2017 zou ik voor een paar maanden naar Manchester gaan voor mijn minor (een bijvak tijdens een opleiding in het hoger onderwijs, red.). De MDL-arts stelde voor om net voor vertrek een coloscopie te doen, maar dat heb ik afgeslagen, bang dat ik me daarna te slecht zou voelen om naar Engeland te gaan. We stelden het in overleg uit tot na de minor.

Klachten in het buitenland

In Manchester ging het redelijk, tot eind oktober. Tegen die tijd had ik iedere morgen diarree met steeds meer bloedverlies. Ik werd vaak met buikpijn en een opgeblazen gevoel wakker. Daarnaast was ik moe, maar het waren lange, drukke dagen, ook in het weekend, waarbij ik de hele dag door in het Engels sprak. Dus zo vreemd was die vermoeidheid niet. In die periode realiseerde ik mij dat ik eigenlijk naar het ziekenhuis moest; de klachten waren toen zo heftig. Ik moest me dan echter eerst inschrijven bij een huisarts en zou dan ook nog eens alles in het Engels moeten uitleggen. Dat was me een brug te ver. Nog anderhalve maand, dan kon ik thuis naar de MDL-arts. Ik zat het wel uit.

Coloscopie

Direct na thuiskomst, half december 2017, stond de coloscopie gepland. De klachten vielen toen eigenlijk wel mee. Na het onderzoek vertelde de specialist dat ze ontstekingen hadden gevonden aan het eind van de dunne darm en het begin van de dikke darm. Net voor kerst 2017 kreeg ik de uitslag: ik had inderdaad de ziekte van Crohn. Gelukkig voelde ik me ook na het onderzoek goed genoeg om de kerst gewoon lekker te vieren.

 

NL/IBDD/18/0082

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.