Complicaties als gevolg van IBD – Fistels

9 april 2019

Op de chirurgische afdeling waar ik na de operatie van de stoma kwam te liggen, behandelde het personeel mij volgens het protocol, maar ze hadden geen idee van mijn voorgeschiedenis en leken niet te snappen wat ik had. De eerste dag na de operatie moest ik van hen uit bed om een stukje te lopen. Maar ik voelde me zo ongelooflijk slap dat ik wist dat lopen of überhaupt uit bed gaan, echt niet zou gaan. De communicatie op die afdeling verliep helemaal niet goed.

 

Behandeling van de fistel

De fistel was tijdens de operatie opengemaakt en moest vier keer per dag worden gespoeld met een soort zuiveringswater. Het brandde als de hel maar het moest wel gebeuren. Dat werd echter niet door iedere verpleegkundige gedaan. Ik wees hen erop, ze zeiden dat ze het deden, maar al met al werd er niet vaker gespoeld dan één keer per dag. Hierdoor moest de wond iedere keer weer worden opengemaakt waardoor het ging bloeden en dus niet genas. Het deed zoveel pijn.
Voor de fistel kwamen steeds meer artsen langs om te kijken. Tijdens een visite van de artsen, werd er door mijn behandelend arts aangegeven dat de wond van de fistel vier keer per dag werd gespoeld waarop ik zei dat dat niet zo was. Hij keek vragend naar de verpleegkundige naast hem die haar hoofd schoorvoetend naar de grond boog. Ze wist dat ik gelijk had. Ik hoorde dat ze op de gang een reprimande kreeg. Vanaf dat moment was ik de pispaal. Ik had ze verlinkt.
Ik hoorde ze ’s morgens op de gang overleggen: “Wie gaat er vandaag naar de koningin?” En dat was ik. Blijkbaar hadden de artsen gezegd dat er moest worden gedaan wat ik zei. Dat was hen natuurlijk tegen het zere been; ze wisten – dachten ze – heel goed wat er moest gebeuren. Ik lag echter op een chirurgische afdeling waar ze geen idee hadden van mijn Crohn en de bijbehorende fistels. Zelfs de chirurg heeft later toegegeven dat het een disfunctionerende afdeling was. In tegenstelling tot de MDL-afdeling waar ik daarvoor had gelegen. Daar liep alles perfect!
Ik had zo’n pijn, ook tijdens het spoelen van de fistel, dat een van de verpleegkundigen van de oude groep, uiteindelijk toch Nathalie heeft gebeld. Ik heb haar gesmeekt me daar weg te halen. Ik vond het een hel. Al met al lag ik negen weken in het ziekenhuis waarvan zeven op de chirurgische afdeling.

 

De tweede keer op chirurgie

Voor de tweede operatie van de stoma kwam ik tot mijn grote schrik weer op deze afdeling terecht. Daar was inmiddels veel veranderd, maar er liepen nog een paar verpleegkundigen van de oude groep. Op een avond liep ik met mijn infuus over de gang waarop een van de verpleegkundigen opmerkte: “Zo, ben je er weer, met je dikke prednisonkop?” Ik stond aan de grond genageld. De collega naast haar zei ook niets. Wat een vreselijk persoon. Ik heb m’n bekkie wel mee maar op dat moment wist ik echt niet wat ik moest zeggen. Ik heb zo ongelooflijk zitten huilen op mijn kamer.

 

NL/IBDD/18/0073  aug/18

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.