Complicaties als gevolg van IBD – Een stoma (2)

26 februari 2019
Deze ervaring is een vervolg op deze post.

Het ging steeds slechter waardoor ik naar de Medium care werd gebracht. Op een gegeven moment kwam er een chirurg aan mijn bed die mij vertelde dat het zo niet langer ging. Het was geen slechtnieuwsgesprek maar meer een slechtnieuwsmededeling: ik zou een stoma krijgen. Ik lag nog steeds met het hoofd naar beneden, was half buiten bewustzijn, maar wist nog net uit te brengen dat ik dát echt niet wilde.

Ik wist niet meer van een stoma dan dat ik een gat in mijn buik zou krijgen waarop een zak zou worden bevestigd voor de ontlasting. Ik zag het als een verminking van mijn lijf en bovendien naar Nathalie niet fijn om tegenaan te kijken. Hoe zou mijn leven verder gaan met een zak poep op mijn buik? En wéér opereren! Nee, ik wilde een stoma gewoon echt niet. Ik hield het nog wel even vol. Ik had geen enkel besef hoe erg het daadwerkelijk was.

 

Geen keuze

Het was inmiddels zo kritiek dat ze me eigenlijk naar het academisch ziekenhuis wilden brengen, maar ook dat was geen optie meer omdat ze bang waren dat ik onderweg zou doodbloeden. Mijn bed stond toen nog steeds met het hoofdeind naar beneden; er bleef maar vers bloed komen. Als ik een beetje druk zette spoot het uit mijn darmen. De matjes waren niet aan te slepen. Er was geen mogelijkheid meer voor overleg of überhaupt nog iets te kiezen; ik moest een stoma en zou dus met spoed worden geopereerd. De datum zal ik nooit meer vergeten: het was 06-06-2006.

 

Een goede voorbereiding?

Na de operatie voelde ik mij zo ongelooflijk slap. Ik had een grote buikoperatie gehad en de nodige bloedtransfusies. Voor de operatie had ik sondevoeding gehad, maar dat werkte toen al niet meer goed genoeg. Om aan te sterken hadden ze daarom een lange lijn geplaatst waardoor ik direct via de bloedbaan werd gevoed.

De stomaverpleegkundige die na de operatie bij mij kwam om mij te leren met mijn stoma om te gaan was heel goed. Na negen weken ziekenhuis mocht ik naar huis om te revalideren en weer aan te sterken. Maar omdat de stoma met spoed was aangelegd was de plek niet goed bepaald. De stoma zat precies in de taille waar mijn broekriem zat. Ik had daardoor continu lekkage. Door de beweging klapte de stoma bijvoorbeeld steeds om. In 2007 is de stomaplek door middel van een tweede operatie verplaatst.

 

Een stoma? Helemaal goed zo!

Het is me ongelooflijk meegevallen, zo’n stoma. Als ik zie hoe gemakkelijk ik er nu mee omga. Ik heb totaal geen gêne meer. Ik ga ook gerust naar de sauna met m’n stoma. Dan zie ik soms inderdaad even wat blikken, maar het kan me geen bal schelen. Zelfs de sportschool gaat prima. Nee hoor, het is helemaal goed zo!

 

 

NL/IBDD/18/0073  aug/18

 

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.

    

Je verlaat nu de website www.wijhebbencrohn.nl om naar een andere website te gaan. Links naar andere sites worden aangeboden voor het gemak van de gebruiker. Takeda Nederland bv is niet verantwoordelijk voor de inhoud of verdere links op deze sites. Wees je ervan bewust dat deze andere websites mogelijk eigen standaardvoorwaarden en een eigen privacybeleid hebben waar Takeda Nederland bv niet voor verantwoordelijk is. Klik op OK om verder te gaan of klik op TERUG om terug te gaan naar de pagina die je als laatste bekeken hebt.